Անվերնագիր՝ Նազովրեցուն
- Այսպես ոչ մի Բան և Քեզնով արարված չի լցվում՝ լցնում:
- Դու՛ լցրիր և ահա ընկնում է այրող կաթիլն արցունքիդ:
- Կաթիլ չէ՝ Արյուն է, որ Հոգի է տալիս և Հոգին է լալիս՝
- Մարմինը ԽԱՉվում է:
- Ես եմ, որ Նօրից Կյանքի կոչեցիր և ասիր, - Լցրի, որ դու էլ լցվես ու դու էլ Լցնես՝ Չես կարող պահել:
- Ձրի տվել եմ և դու էլ ձրի պիտի բաժանես՝ բաշխես ամենքին:
- Թո՛ղ կամքդ լինի, քանզի քո Կամքից՝ Լույսից ավելի ես այլ Բան չունեմ, -
- Այս է Արյունս՝ ՀաՅՕցով լացող և այս է մարմինս՝ Լույս ու Զվարթնոց
- Եվ,- Լույս, Լույս Զվարթ,- ամեն ակնթարթ, որ հարատև է՝
- Քանդակված Թևն է ՀաՅՕց Արծիվի՝ Քո Հայաստանի:
- Դու լցրիր այսպես և՝ Բերնեբերան: