Հայաստան, ե՛լ՝ դռներդ բաց

• Աշխարհի մուրացկանը դառած,
• Հոգևոր երակները կտրած,
• Քայլում է քարավանն Հայոց,
• Հայաստան, աղոթիր առ Աստուած,


• Որ դառնան՝ չմնան մոլորված
• Քո Որդիք հասկանան վերջապես,
• Թէ ո՞րն է կարիքը իսկապես,
• Հայրենի՞ն, թե փորը կշտացած:


• Արցունքդ Սևանվեց սև դավից,
• Որ լույս տաս «Օտարին»՝ զարմացած,
• Իսկ Որդիտ խավարում Լույս մուրաց,-
• Ո՞վ տեսավ, Հայաստան, ո՞վ զգաց:


• Եվ Լեզուն՝ Սրբությունն իր անգին
• Թարգմանեց ու Ստեց, որ ապրի
• Չարչարկված ու մրսած Քո Որդին՝
• Աչքի դեմ Կշտացած Բճերի:


• Սուրբ գանձդ թալանի ճամփեքին,
• Փակվել է ՄՀԵՐԴ Արիածին,
• Ագռավներն են կռռում լեշածին
• Դու հասնես «Սուրբ Աստվածածին»,


• Որ բացվի սուրբ արգանդը Հայոց
• Եվ դուրս գա Մհերը վերջապես,
• Որ սրբի արցունքդ իսկապես,
• Հայաստան, երկունքդ օրօրոց,


• Որ նորից Նարեկվի մեր Ոգին,
• Ետ դառնան որդիքդ խռոված,
• Տէր կանգնեն կորածին՝ Նօր երգին,
• Հայաստա՛ն, ե ՛լ՝ դռներդ բաց:


• Քո Ոգին անսպառ, տոկացող,
• Թո՛ղ զարկի Զանգերը տունդարձի,
• Որ լռեն Ագռավներն կըռացող
• Եվ լսվի «Սուրբ-Սուրբ»-դ դողացող


• Ներքնահունչ Աղոթքից՝ Հավատից
• Սևակունք Հայաստան,
• Միածնից Մկրտված,
• Նօր օրվա հետ եկած՝


• Նօրօգված Հայաստան: