Կամեցար
- Կամեցար, որ հաղորդվեմ Ճշմարտությանդ
- Քո Լեզուով,
- Քո միակ Բարբառով,
- Որ կոչել ես՝ Հայոց և կնքել
- Կնիքով
- Ու ասել մտքիդ մեջ, - Երգում եմ Հայ – էր – էն, - և
- Ծածկել, թաքնագրել, գաղտնագրել՝ Հայերեն,
- Որ հետո հայտնվի՝ Հայ Տնվի
- Հայ տան մեջ,
- Որպեսզի ես Լցվեմ ՔՈ Խոսքով՝
- Քո եղուկ Բառերով:
- Ծնվեմ ու ապրեմ ամեն խոսքիդ հետ,
- Եվ նվաղեմ,
- Պատարագվեմ
- Կոմիտասաձայն ծավալումով:
- Ըմպեմ արյունդ և զգամ
- Հրաշքը,
- Ճաշակեմ մարմինդ և շարունակվեմ,
- Եվ բարբառեմ, -
- Տէր, կեցցո զմեզ:
- Կամեցար
- Բոլոր Վահագնածնունդ առասպելները՝
- Կաթից՝ Կաթնաղբյուր,
- Ծովից՝ Ծովինար,
- Սանասար, Սասուն,
- Որդի հայկասուն և հարս սիրասուն,
- Ջրից՝ հրեղեն Քուռկիկ Ջալալին,
- Հրից՝ փրկության թուրը Կեծակի,
- Կայծակնածնունդ Լույսը Արդարի
- Եվ Ոգին՝ խաչը՝
- Խաչ - Պատերազմին հենց մեր Աջ թևին, -
- Պայծառասցո և դասեցո Քո աջակողմյան դասուն:
- Որ Աչքը Հայոց տեսնի Մհերին՝
- Փոքր Մհերին,
- Փոքր և արդար, ուժեղ և մաքուր,
- Հանճարեղ, սակայն, հեզ ու հասարակ,
- Այնքան զուլալված, անպարտ, գթասիրտ,
- Որ կամոքը Քո չգամվեց խաչին՝
- Ճեղքվեց ժայռը՝
- Ագռավաքարը,
- Որ նա դուրս ժայթքի,
- «Հայոց լեռներից,
- Հզոր Լեռներից»
- Եվ լռեց խորունկ, պարզ,
- Ճշմարտության դեմքը տեսնելով,
- Այնպիսի սիրով, որ սպասում է
- Հարսին կամ Փեսին:
- Որ Ագռավները՝ Բճերը ազգի այսօր կռկռան,
- Կըռան առ կռան, վասն սիրողաց՝ լեշի ու ֆարշի,
- Տըռան առ տռան, վասն Գարշողաց,
- Ցռան առ ցռան՝ մարմին մաքրողաց․․․
- Ու մինչ հասկանան, որ հենց իրենք են կըռում խավարում
- Եվ ինչու են կըռում,
- Կգա կհասնի Կատարածն արդար,
- Եվ կշշնջան շուրթերն արդարի, -
- Մհերը եկավ
- Եվ եղավ կամքը Քո:
- Կամեցար,
- Որ
- Հոդնած Արգանդը Հայոց
- Նարեկվի՝
- Նա եկվի, Նա Լինի Խոսքով անհասանելի՝
- Ի խորոց սրտի,
- Որ զարմանքն անգամ ապշի մեկնդմիշտ՝
- Լսելով Խոսքն այն,
- Իսկ թէ ըմբռնի,
- Ծնվի վերստին և երգի զվարթ, -
- Զարթէ, Տէ՛ր, օգնյա,
- Զարթեցո զթմրյալս,
- Զվարթնոց նմանիմ:
- Կամեցար,
- Որ Խաչեն և Մարմինը Հայոց
- Եվ խմեն
- Արյունը երակից Արայի,
- Որ Հայը հասկանա իմաստը
- Խաչվելու,
- Խաչվում է Մարմինը և ոչ Սուրբ Հայ Հոգին:
- Եվ լինի Քո կամքը, -
- Միայն քավություն և
- Ի թողություն մեղաց խաչողաց՝
- Չհեղվի արյունը չծնված Հայի,
- Որ լինի՝ այս լինի, -
- Երկնչում եմ ասել բարձրաձայն,
- Բայց կասեմ դեպի Քեզ, արդարև,
- Որ բոլոր այլերը արնախում,
- Հայոց Սուրբ Արյունով Վարակված,
- Հասկանան,
- Որ իրենց, այլևս, փրկվելու Նեղ Ճամփեն
- Փակված է,
- Եվ չկա
- Ոչ մի Խոսք
- Քավության՝
- Այն Մեղքին, որ իրենք գործեցին:
- Եվ ելքը միակն է, որ դառնան ընդունեն
- Եվ զղջան,
- Գան մեզի՝ մեզ զգան, արդարանան:
- Մեր Արյունը Ըմպած
- Ծառանա նրանց մեջ,
- Որ բոռան բարձրաձայն՝
- Չոռնան , առաջվա բնույթը բնացած վերապրելով,
- Եվ ասեն, -
- Մեր թափած և ըմպած Արյան Ձայնը
- Հասնում է դեպի Քեզ՝
- Ի Հերկինս,
- Ընկալ զաղաչանս մեր և կեցցո Զմեզ,
- Քավյա մեղքը մեր:
- Կամեցար,
- Որ Շուրջպարն Հայոց Համույթի,
- Գնա ու գնա,
- Որ ձգվի ձեռք ի ձեռք ՝ գուպարվի, շրջփակվի,
- Գրկի,
- Իր հարսուկին նմանվող
- Երկիրը Հայաստան:
- Կամեցար,
- Որ շղթան ձեռքերի լինի Անխորտակ,
- Որ ամեն օղակի արանքում
- Ինքնախոսի կեցվածքը և դեմքը
- Եվ Աչքերը Հայոց՝
- Վահագնից – Սևակ,
- Բամբ բամբիռներից՝ Շարլ Ազնաուրյան:
- ՈՒ, ես էլ լինեմ այդ Շղթայի մեջ
- Եվ երգեմ զվարթ, -
- Մեր թափած և հեղված
- Արյան
- Ձայնը
- Հասնու՞մ է՝ Հասկանում նրանց մեջ,
- Որ տեղին Բարբառի:
- Սպասում եմ, համԲերում գալուստին Լուրի, -
- Ընկալ Զաղաչանս մեր և կեցցո ըզմեզ:
- Կամեցար,
- Որ սթափվեն Հայերը մեկնդմիշտ
- Եվ գիտնան,
- Որ ամեն մի զոհված հայ Մարտիկ թաղելիս,
- Իրենք են խառնվում Մայր Հողին,
- Եվ ամեն մի ծնված
- Հայորդու,
- Իրենք են գուրգուրում ու գրկում,
- Եվ գրկում են այնպես,
- Ինչպես Հայաստանն է շուրջփակել
- Ամբողջությամբ նրանց Ողջ ի Շուրջ,
- Սուրբ Լեզուով Տիրատուր՝ Երկնակալ:
- Կամեցար,
- Որ Հայոց բերանը կրկնի
- Խոսքերը Քո
- Եվ լսի հնչումը Քո Ձայնի , -
- Աղվեսները ունեն իրենց Որջն հարմարուկ,
- Եվ թռչուններն Երկնի իրենցը յուրովի,
- Իսկ Մարդու Որդին տեղ չունի,
- Որ գլուխն հանգչեցնի:
- Որ Հայոց Ոտքերը, - կամենամ, -
- Էլ երբեք չչափեն Աշխարհն այս ամենայն,
- Մինչև Նօր մի ծնունդ,
- Մինչև Նօր մի ասույթ, -
- Եվ չկա ուրիշ տեղ, որիշ վայր՝ Ավարայր,
- Ուր Հայը հանգչեցնի գլուխն իր
- Հայկաշեն:
- Կամեցար, որ հնչի ու շնչի
- Հայաստան Աշխարհում,
- Նվագը Վաչէի, Մուգուջի, Կոստանի և
- Այսօր՝ Գևորգի՝
- Լա Բոհեմ-ը Շարլի,
- Գույները Մինասի, մեներգը Սևակի
- Եվ սերը Հայ Ոգու
- Եվ հավատն այն զորեղ, հուսատու,
- Որ լսվել է անգամ անապատում
- Եվ կանչել
- Աղոթքի:
- - Ձայն Բարբառոյ յանապատի՝
- Կեցցո զմեզ և ողորմյա:
- Կամեցար
- Վերջապես,
- Որ ես գամ, որ երգեմ բառերով
- Եղուկ՝
- Քո երգերն անանուն,
- Եվ երգերն Անվանի՝ Անվանի Քո Տղոց
- Եվ երգը պատվիրված՝
- Հավերժի:
- Թող ցնծամ, որ հասա, որ գտա վերջապես,
- Հավերժիդ՝ Հայաստան:
- Կամեցար
- Եվ այսքան կամեցար կամենալ, -
- Ընկալ Զաղաչանս մեր
- Եվ Ձայնն իմ Բարբառոյ:
- Կամեցար,
- Որ լացեմ Հավերժի արցունքով,
- Եվ այնպես , Ինչպես Քո Միածինը լացեց,
- Երբ կանչեց Ղազարին՝ Հավատից ու Սիրուց,
- Որ լցվեմ՝ կամենամ
- Մհերին Հայաստան:
- Որ խմեմ ինքս ինձ, որ արբեմ,
- Որ Հարբեմ,
- Ծխելով, ծխալով՝
- Խելքը, Ժամանակը և Սերը,
- Մոտենամ, Քեզի գամ, Քեզ ըզգամ
- Արարվեմ,
- Ի Խաղաղություն
- Եվ
- Ի թողություն
- Մեղաց՝
- Անմեղ Իմ Հայաստան: