ԵՎ թե պետք է, անհրաժեշտ է, օգնենք իրար, հաղորդակցվենք,
Որ բոլորին Ջուրը հասնի՝
Մակարդակվի
Հաղորդակից անոթներում մեր Բնատուր ու Տիրատուր,
Որ գանք մեկտեղ և միևնույն մակարդակին կանգնենք,
Ինչպես Ծովերն են Աշխարհի՝ Խոսքով Արարողի
Նույնը պահում, առանց բաղԴատվելու
Մեծ ու փոքր իրար գրկախառնած:
Ախ, երանի իրար գայինք՝ տեսնեինք նույն Հավասարը
ՈՒ ասեինք, - ՀավասարՎանք և այսուհետ
Չենք զգալու ոչ Վեր և ոչ էլ Վար, արի՛ք
Նույն Ծիրի մեջ այսօրն ապրենք,
Քանի որ մենք, պատահաբա՞ր,
Չէ՛, Հարկավոր Հնարանքով Հնարողի՝
Շրջանով ենք նստած Երկրի
Գնդածիրում
Եվ մակարդակը տեսնում ենք, երևում է:
Կույրն էլ Աստծուն է սպասում:
Էն տեսնողը վկայում է, -
Երևում են Բոլորն այնտեղ,
Մեկը զինված է շատ ահեղ՝ Կայենի պես
Դեռ չի հոգնել եղբոր արյունը խմելուց,
Որն ասում է, - Առեք, Ահա, սա՛ խմեցեք՝ իմ արյունը,
Որ Ձեր երակներում շրջանվում է որպես նօր Պատվիրան, -
Կերե՛ք, Հաց է՝ Հողածին է իմ մարմինը, որ տվել եմ
Իմ պատկերով, նմանությամբ:
Մէկը Աղ ու Հաց է առել,
Եվ գոռում է, - Դուք եք երկրի Աղը, Աղը եթե անհամանա,
Գիտե՞ք ինչ կլինի․ Դուրս կթափվի որպես անպետքություն:
Մէկը գրկել է անՀունը,
Փուլ է եկել Հոգու տունը և Տաճար է դարձել՝
Շարվել է Նօրից Նօր ու Հավատն է այնտեղ ապրում,
Գգվողների Հոգին, Սերը:
Սէր է Ինքը՝ Մեզ իր կյանքը կամեցողը,
Որ ՎայԵլքն է ապրում դարձյալ Երթուդարձով՝
Դար Դարելով, ՎայԵլԵլով և տեսնելով մեր գգՎանքը
Տարբերատեսք Վանքերի ու Ջանքերի մեջ,
Երբ լավ գիտի,
Որ այդքանից հետո գալու է Նօր հնարք՝
Մի Հոտ ու ՄԻ Հովիվ՝
«Ես եմ լույսը»-ն է հայտնվելու Հայ Տան Հայտնությունով՝
ՀԱյոՑ Խոսքի Ներսի ՀԱՑ Բանն անջատելով ու Զատելեվ,
Զատիկ օրով, Իր ՅՈ, Կամ ՅՕ ՀաՅոՅՕից՝ Յիսուս Որդուց,
Որ կատարվի նրա Սուրբ Հօր Նպատակը՝
Մարդու Որդին բարՁրանա Վեր ու Չորս Թևի վրա ԽԱՉված,
Տեսնի Աստծո Գառ-ոՉԽԱրի ներսը՝ ՉԽԱրդախված,
Աստծո միակ լեզվով,- Արածեցրու իմ գառներին,- հետո՝
Ոչխարներին, որտեղ ՉխաՈր Նույնությունը ԽաՉոր է Ցուցադրում,
Ինչպես մի Ծուռ Դավիթ, մի Մեծ Կոդով Ոսկի Չափող,
Այնքան Ոսկի, որ երբ Աշխարհը Ծուռ Տեսնի՛
Կհանգստանա,
Որ լիանանք Մեր ԳգՎանքից, Մեր ԳրԿվանքից՝
ՆՕՐաՎանքից, Մեր Դավիթից, մեր իսկ Ձայնից․
ՁէնովօՀան Հայոց Դավթի Ձենով ելնենք Նեղ Գավիթից
Ու շրջանվենք և նրանց հետ, որ Շրջանվել են կամենում՝
Տեղ են հասել՝
Շուրջպար մտնեն Դավրթի շուրջ, մեր Դավիթի ՝ Հայաստանի,
Որ ՀզՕՐԻ Գգվանքից է ծնվել Սերվել ու մեզ բերել
Տեղ հասցրել:
Եվ Հոսել է ԱստծՕ Հոգուց՝ Կաթնաղբյուրի Ջրից Հրաշք,
Որից Ծնեց ԾօվիՆարը՝ Էպոսը մեր ԱրաՍարյան,
Վահագնանուն և Աստղաթիռ և Անահիտ և Նրա հետ
և ՎարաԳա և ՎէրիՇեն և Հայկ Հսկա և Արական, Արեգական,
Հավերժական:
P.S ՝ PetroS. Գրել եմ Ձ000 թ․ և մի փոքր վերափոխել եմ այսօր՝ 5 փետրվար 2019 թ․(20-րդը Մէնն է և՝ Ամէնը, 19՝ Ճէն -Ճանապարհն ԷնՆՕՅի՝ Ճէպանկարիչ Նազովրեցու: Ամէն Ճեպանկարիչ Նազովրեցուն):