Սոֆիիս Կենացը
- Ծերանում եմ և լցվում եր Ողկույզի պես՝ հատիկ-հատիկ, - Հատըս, Համըս:
- Եվ կուզէի և ուզում եմ, որ քեզ ըմպեն, ոչ թէ խմեն:
- Որ թրթռան, որ քո լույսն են մերում իրենց, որ լուսանան ,- Հատըս, Հյութս:
- Մի չարացիր
- Եվ քեզ հասած հյութս լցված հրաշալիքով պիտի ճզմեն,
- Որ մաճառվես ՝ Գինի դառնաս:
- Եվ երբ նրա շուրթին դիպչես՝
- Անմահանա՝
- Անմահանաս
- Եվ ես՝ Ծերս լիանամ քո խնդությունով,
- Նորից լցվեմ ու նօրանամ
- Եվ Որթի պես չծերանամ ՝ բերք տամ, էտվեմ...
- Երբ դու գրկվես ու վեր նայես սիրողի պես՝
- Դու էլ լցվես՝ ավշավորվես
- Արդեն որպես առանձին Որթ
- Եվ ողկույզվես խաղողներով՝ հատիկ-հատիկ:
- Հարսանիքի սեղան բանաս, ասես,-
- Սեր եմ և Սոֆի եմ՝ իմաստություն՝
- Ձերն է, ըմպե՛ք, այս է՝ ունեմ,
- Ինձ ծնողի Գոհությունն եմ.
- Ձեր մկրատը ձեր որթերի հանար պահեք,
- Ինձ էտողը մարմին չունի, որ ես քարշ տամ:
- Խմե՛ք, արբե՛ք ՝ Լույս արյուն է, Գինի է, Հյութ
- Եվ մնալուց Թնդանում է, Նօրոգվում է, Հարբեցնում է՝
- Չի ծերանում և չի Մեռնում, ետ չի դառնում ՝
- Ընձյուղվում է: Ձե՛ր կենացը:
- Բազել 16․02․2000 թ․