Ո՞վ ես
- Ո՞վ ես:
- Ես եմ:
- Հայրդ Ո՞վ է:
- Ես եմ, էլի, ես ու Հայրս նույն մարմնում ենք ապրում հիմա,
- Ես Նաբեդենց Մկրտիչն եմ՝
- Նրանով եմ այստեղ հասել:
- Ինչ անում եմ, Նրան եմ պարտական, Նա է անում՝
- Իմ միջոցով: Որդին եմ ես իմ ՀՕր:
- Հէրս իմ Սուրբ Լույսն է Ճշմարտությամբ ՀզՕր՝
- Ժամանակի մեջ է ինձ հետ, Ամէն մի ՕՐ,
- Յուրաքանչուր ժամի կարող է հարցնել
- Եվ պատասխան ստանալ: Ասեմ, որ դուէլ իմանաս, -
- Միշտ ես երեքով եմ՝ երեք Հոգով եմ ես հանդես գալիս՝
- Ես եմ, Հայրս և ՆԱ: Նա է կամեցել, որ ԵրրՈրդությունը կայանա՝
- Ծնվի, սնվի, ծավալվի ու Հասնի՝ Հասունանա ու
- Հասկանա, որ Հասկից է Հացը գալիս՝ Գալիլիանում,
- Եվ Հասկացած Ցորենից է մեր Խմորը,
- Որ հասել է իմ Աբայիս՝ մեզ բոլորիս ծնող Մօրը:
- Նա է լեզուն մեր ստեղծել՝ Նազովրեցին,
- Որ Որդին է Հասկ Արարող Արարիչի:
- Ես Որդին եմ Մկրտիչի, Որ Որդին է Հօր՝ Պետրոսի,
- Որ Որդին է Նահապետի, Որ Որդին է ․․․Լույսի Լույսի,
- Որ Աստված է կոչել իրեն, որ ինձ հետ է Էլի,
- Էլի, էլի Լույս է՝ Հացի լեզու և միշտ Ծնող՝ Հավատարիմ,
- Ահա, Էլի Լույսով եկավ, Հորս Ձէնով ասաց, -
- Աշէ՛, Արեգակը ելավ Էլի՝
- Դաշտը փռվել է երեսին ծիծաղում է,- լավ ջրել են էլի,
- Ջուրը ծարավ ծառերին է վազում, որ հագեցնի էլի,
- Տեսա՞ր, Աշունն եկավ էլի՝ Աշնանացավ, Բերքով հասավ էլի,
- Քամին սերմեր է տարածում, չի մոռացել անելիքը էլի:
- Ես երևի մոռացկոտ եմ ,Աշէ՛, անձամբ Ինքը եկավ, որ հիշեցնի էլի,
- Որ չեմ խածել թուշը Թոռիս, կպած, նստել եմ Աթոռիս
- Ու գժվել եմ էլի, որովհետև Դու ես էլի, որ ՕՁ-իքըս
- Բաց չես թողնում քո մոգոնած ՀայՈց Լեզվի՝ Ոցի խելքով,
- Որ Խորամանկ է շատ , էլի, և էսօր էլ ՍուՍ է էլի՝
- Յիսուսի պես, որ Քսան դարն, - Էլի, էլի, - աղաղակով անցավ
- Հասավ ՀաՅՕց Այբուբենի Նշանագիր ՅԻ-ին՝ Յի9,
- Որ իսկապես 21- երորդ կարգում է Հաստատված,
- Իր Աստուած Հօր կամքով , որ այսօրվա Դարում, էլի,
- ՆՕՅն Քսանի մեկն է և ինձ հետ է, էլի,
- Էլի Երեքով ենք՝ Ես եմ, Հայրս և Նա՝ Ինքը Էլի , Էլի Լի Լիացնող
- Գա ԼԻ Լիացի ՆՕՅՆԸ,
- Նահապետյան Արարատի ՆահապետՆՕՅՆ, Էլի՛: